I want my childhood again

posted on 02 Apr 2012 10:22 by genocide01
.
.
 
เข้ามาอาจจะแปลกใจกับThemeใหม่ เพราะว่าตอนนี้ชีวิตผมมันเปลี่ยนไปเยอะมาก
 
 
จากครั้งล่าสุดที่ผมอัพบลอกไปก็ประมาณเดือนพฤษภาปี2011ซึ่งก็เป็นเวลานานมากแล้ว
 
อันที่จริงผมก้ไม่ได้หายไปไหนนะแต่ว่าช่วงนั้นเป็นช่วงที่ชีวิตผมกำลังไปๆมาๆแบบไม่มีจุดหมาย
 
ช่วงที่ผมเข้ามหาลัยใหม่ๆผมก็ยังคงกลับมาอัพบลอกอยู่เช่นเดิม เพราะช่วงนั้นยังเป็นFreshyอยู่
 
 
หลังจากที่ผ่านช่วงเวลาวัยเด็กในมหาลัยแล้วผมเองก็รู้สึกว่าเวลาว่างมันหายไปไหนหมดทั้งๆที่มหาลัย
 
ก็เรียนไม่เยอะเท่าม.ปลาย    นั่นหน่ะสิทำไมรู้สึกว่าเรียนมหาลัยไม่สนุกเหมือนตอนเรียนม.ปลายเลย
 
อาจเป็นเพราะว่าเรากำลังก้าวเข้าสู่วัยทำงานแล้วก็เป็นได้
 
 
สำหรับชีวิตของผมในช่วงนี้ก็อยู่ในสถานะของเด็กปี4 ของมหาวิทยาลัยเชียใหม่
 
คณะวิทยาลัย ศิลปะ สื่อ และ เทคโลยี สาขา การจัดการสมัยใหม่ และ เทคโนโลยีสาระสนเทศ
 
ชื่อคณะกับสาขาแม่งโคตรยาวเวลาเขียนเอกสารทีโคตรเมื่อยมือเลย.........
 
แต่ว่าช่วงนี้ผมกำลังอยู่ในช่วงฝึกสหกิจกับคณะซึ่งเป็นโครงการที่คณะนี้ทำมาทุกปี
 
 
แล้วสหกิจมันคืออะไรหล่ะ? มันก็คือการนำนักศึกษาไปฝึกงานตามสถาณที่ต่างๆโดยเสมือนว่า
 
นักศึกษาคนนั้นเป็นพนักงานจริงๆ มีตำแหน่งจริงๆ และได้เงินจริงๆ และจะต่างจากการฝึกงานทั่วไปตรงที่
 
แบบฝึกงานจะมีเขียนในใบTranscripตอนจบว่า "มีประสบการณ์การฝึกงานมาแล้ว....." แต่ของสหกิจ
 
จะเขียนว่า"มีประสบการณ์การทำงานมาแล้ว......." และความต่างอีกอย่างคือแบบฝึกงานจะมีระยะเวลา
 
ฝึกประมาณ270ชั่วโมง ก็ราวๆ3เดือนช่วงซัมเมอร์ แต่ของสหกิจจะฝึกประมาณ1300ชั่วโมง 
 
ระยะเวลาในการฝึกก็เป็นปีเลยหล่ะ อย่างของผมก็ใช้เวลาถึง14เดือน 
 
 
แล้วแบบนี้คนฝึกสหกิจก็ต้องเรียนเพิ่มอีก1ปีหน่ะสิ?.......
 
ก็ไม่เชิงครับ การฝึกสหกิจจะเริ่มต้นในช่วงซัมเมอร์ตอนจบปี3และเราก็ต้องทำงานไปตลอดช่วงที่เรา
 
เรียนปี4เลยครับ ถ้าเป็นแผนฝึกงานหลังจากฝึกงานช่วงซัมเมอร์เสร็จก็จะกลับมาเรียนต่อในปี4 แต่สหกิจ
 
ไม่ต้องเรียนครับ แต่ว่าจะเอาหน่วยกิจของตัวที่เรียนนั้นมาลงวิชาสหกิจแทนซึ่งจะมีแค่ผ่านกับไม่ผ่าน
 
ไม่มีเป็นเกรด ก็ต้องเลือกเอาว่าอยากเรียนหรืออยากทำงาน แต่ข้อดีคือสหกิจไม่ต้องมานั่งเครียดกับ
 
โปรเจคจบ เพราะว่าเราสามารถเอางานที่เราทำระว่างฝึกสหกิจเป็นปีๆเนี่ยมาทำเป็นโปรเจคจบได้ครับ
 
และบางทีโรงงานไหนที่เราไปฝึกเค้าอาจจะจ้างเราเป็นพนักงานจริงๆหลังจากที่เราเรียนจบแล้วก็เป็นได้
 
 
แต่ข้อเสียของการฝึกสหกิจก็มีเช่นกันนะ เช่น อาจจะต้องมาเครียดกับเรื่องงานที่ทำอยู่
 
บางทีก็โดนเจ้านายวีน เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องใหม่ที่ต้องศึกษาแบบทันที(เพราะเจ้านานสั่ง)
 
แล้วไหนจะเรื่องการกลั่นแกล้ง ซุบซิบนินทาในที่ทำงานอีก ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาจารย์บอกเลยว่ามีทุกปี!!
 
แต่นั่นแค่บททดสอบเฉยๆในชีวิตจริงมันอาจจจะยิ่งกว่านี้ ตอนนี้ก็ขอให้ฝึกไว้ก่อน อาจารย์กล่าวไว้
 
 
กลับมาในส่วนของผมบ้างดีกว่า ตอนนี้ผมก้เข้าโครงการสหกิจเช่นกัน ซึ่งผมได้อยู่ในโรงงานที่มีชื่อว่า
 
Eastern Thai Consulting Co.,Ltd (ETC )เป็นโรงงานในเครือของสหพัฒน์ซึ่งเป็นผู้ผลิตของใช้
 
ที่เราคุ้นกันดี เช่น มาม่า โคโดโมะ Systema Salz เปา ฯลฯ แต่ETCจะเป็นในรูปของบริษัท
 
ที่ให้คำปรึกษากับโรงงานต่างๆเกี่ยวกับมาตรฐานISO(ค่อนข้างจะเน้นไปทางสิ่งแวดล้อม)
 
ซึ่งผมทำงานที่นี่ก็ถือว่าสบายกว่าเพื่อนๆที่ไปฝึกสหกิจที่อื่นซะอีก เพราะไม่ต้องเดินทางไปที่โรงงาน
 
แต่ว่าสามารถทำงานอยู่ที่คณะได้ และมีห้องประจำให้ทำงานด้วยโดยโครงการนี้อาจารย์เค้าเป็นคน
 
ดูแลรับผิดชอบให้ด้วย ก็เลยไม่ต่อยห่วงเรื่องการโดนวีนมากนักเพราะคนที่สั่งงานก็จะเป็นอาจารย์ที่คณะ
 
ซึ่งรับคำสั่งมาจากทางโรงงานอีกที อยู่ที่นี่ก็ทำงาน จันทร์-ศุกร์  8.00-17.00น. ค่าแรงก็โอเค
 
 
โตีะทำงานผมเองที่ทำให้กับETC(มีเจ้าMacbookpro 17"ไว้ทำงานหลัก ส่วนiPadไว้เล่นเกมแก้เครียด)
 
 
 
แต่ผมไม่ได้ทำงานแค่ที่นี่ที่เดียว ก่อนหน้าที่ผมจะทำงานที่ETCผมทำงานให้กับบริษัทCenixoft
 
ซึ่งเป็นบริษัทที่รับทำงานเกี่ยวกับSoftwareและเว็บไซต์ โดยบริษัทนี้ผมกับเพื่อนๆอีกประมาณ7-8คน
 
ร่วมหุ้นกันตั้งขึ้นมาโดยทางเรารับงานมาตลอดไม่ขาดสาย โดยเป็นงานเล็กบ้างใหญ่บ้างคละกันไป
 
มีตั้งแต่ราคาหลักพันยันหลักแสน(หลักล้านยังไม่เคยมีนะ)ซึ่งผมว่าทำงานที่นี่ก็สนุกดี เพราะว่าเราไม่ต้อง
 
มากังวลเรื่องอื่นๆเพราะทุกคนที่นี่คือเพื่อนรุ่นเดียวกันท้งนั้นเล่นหัวกันได้ตามสบายแม้แต่เจ้าของบริษัท
 
เราก็ตบหัวมันได้5555 ในส่วนของCenixoftก่อนหน้านี้ผมทำหน้าที่SEO Developerแต่ตอนนี้ผมเป็น
 
System Analyst หรือ นักวิเคราะห์และออกแบบระบบ ในส่วนของETCผมก็อยู่ในตำแหน่งนี้เช่นกัน

 
โตีะทำงานผมกับเพื่อนๆแต่ถ้าดูจากหน้าตาแล้วเหมือนแต่ละคนจะไม่ได้ทำงานนะ
 
 
และนั่นก็จบในส่วนของชีวิตของผมในช่วงนี้ที่หายจากการอัพบลอกไปนาน
 
ถ้าถามว่าตอนนี้มีความสุขดีมั้ย อยู่ดีมั้ย ก็บอกเลยว่าอยู่ดีครับไม่มีปัญหาอะไร แต่.........
 
มันไม่สนุกเหมือนเมื่อก่อนแค่นั้นเอง ผมรู้สึกว่าชีวิตเมื่อก่อนนี้สนุกมากไม่ต้องมานั่งกังวลเรื่อง
 
อะไรให้มากความ นั่งเล่นๆเกมส์ทั้งวัน เล่นเกมส์เสร็จก็ออกไปเล่นกีฬา แต่พอมาตอนนี้
 
กลับไม่มีเวลาทำอย่างนั้น เวลาส่วนใหญ่หายไปกับการทำงานหมด รู้สึกว่าอยากกลับไปเป้นเด็กอีกรอบ
 
ไม่อยากโตเป็นผู้ใหญ่เลย ตอนนี้ผมแทบไม่ได้โหลดเกมส์อะไรมาเล่นเลยเลิกงาน5โมงจะไปเล่นกีฬา
 
ก็ดันง่วงอีกอยากนอน หรือ ไม่ก็มีงานมาทำต่อที่บ้าน รู้สึกว่ามันไม่เหมือนวัยเด็กเลยซักนิด
 
 
อยากฝากถึงน้องๆหนูๆทุกคนว่า ใช้วัยเด็กให้คุ้ม ใช้ให้เต็มที่ เพราะว่าพอถึงจุดที่หมดโปรโมชั่นแล้ว
 
จะมาโหยหาชีวิตแบบวัยเด็กนั้นมันไม่ได้แล้วนะ เพราะยังไงซะคนเรามันต้องก้าวต่อไปข้างหน้าและ
 
ที่อยากจะบอกอีกอย่างคือ  Don't Grow Up It's a TRAP!!!!!
 
 
ปล.จากนี้คงกลับมาอัพบลอกบ่อยเหมือนเดิมละเพราะเป้นสิ่งที่แอบทำได้เวลาทำงาน555
 
 
.
.
หลายๆท่านในเชียงใหม่คงได้ไปงานComic Party 26 ที่มีKipiมาเป็นแขกพิเศษในงาน
 
งานนี้ผมกก็ได้ไปครับ แต่ไม่ได้ไปเต็มวันเพราะผมทำงานอ่า ฮือๆๆๆๆ แต่ในระหว่างงานผมก็แอบ
 
แว้บลงมาถ่ายรูปคิปิอยู่ พอเจอตัวจริงแล้วแบบว่าน่ารักมวากกกกกกกกกกกกกกกก
 
ดีว่างานมี2วัน เสาร์-อาทิต วันเสาร์ผมทำงาน วันอาทิตย์นี่กะไปถ่ายรูปเต็มที่เลย

 
ในวันที่2ผมมีโอกาสได้ถ่ายรูปคู่กับคิปิด้วย ซึ่งผมประทับใจสาวน้อยคนนี้มาก เรื่องมันมีอยู่ว่า.......
 
ทางผู้จัดงานได้เปิดโอกาสให้ทุกๆคนถ่ายรูปคู่กับคิปิ แต่ว่าให้ถ่ายแค่คนละ1รูปเท่านั้นเพราะไม่งั้น
 
มันจะทำให้เสียเวลาเพราะว่าคนที่ต่อคิวถ่ายรูปยาวยิ่งกว่าต่อแถวซื้อโดนัทเทพเจ้าซะอีก
 
ผมโชคดีตรงที่บังเอิญไปถ่ายรูปแล้วอยู่ในบริเวณที่เค้าเข้าแถวพอดีก็เลย ได้อยู่คนแรกๆ แล้วพอถึงคิวผม
 
ผมก็หยิบไอโฟนออกมาถ่ายรุปคู่ แต่ว่าด้วยความตืนเต้นหรือยังไงก็ไม่รู้ทำให้มือมันสั่น แล้วรูปที่ถ่ายก็เบลอ
 
ผมก็รู้สึกเสียดายมาก อะไรนี่โอกาสที่หายากแบบนี้ดันมาพลาด!!!!!!! แต่ว่า.......
 
 
ในขณะที่ผมกำลังจะเดินออกไปนั้นคิปิเธอดึงแขนผมไว้และก็ทำท่าทาง ชี้ที่มือถือผมและก็ชี้ที่ตัวเอง
 
เหมือนกำลังจะบอกว่า"รูปมะกี้มันเบลอนะ ถ่ายใหม่อีกรูปสิ" ผมก็เลยหยิบมือถือขึ้นมาอีกทีปรากฎว่า..
 
เธอยอมให้ผมถ่ายอีกรูปครับ ซึ่งในจุดนี้ผมประทับใจมากเธอแคร์แฟนคลับทุกคนจริงๆ ไม่ถือตัวด้วย
 
ถึงแม้ว่าผมจะไม่ใช่แฟนคลับของเธอเป็นแค่คนที่มาถ่ายรูปเฉยๆ แต่เธอสร้างความประทับใจให้ผมอย่างมาก
 
ทำให้ผมรู้สึกอยากเป็นแฟนคลับของเธอขึ้นมาจริงๆ และในวันนั้นทำให้ผมได้รูปคู่กับคิปิถึง2รูป
 
ทั้งรูปที่เบลอ และ ไม่เบลอ แต่ผมก็เก็บทั้ง2รูปนั้นไว้เพราะว่าเธอ สร้างความประทับใจครั้งแรกให้ผมดีมากๆ
 

หลังจากถ่ายรูปคู่นั้นผมก็ตามเก็บรูปเธอตลอดงาน และก็ยังได้เข้าไปติดตามอ่านบล๊อกของเธอด้วย
 
ซึ่งผมว่าผู้หญิงคนนี้มีความสามารถในการสร้างความประทับใจให้ผู้คนได้ดีมากๆเลยนะ เพราะอย่างผมเนี่ย
 
ไม่ค่อยจะบ้าดาราเท่าไหร่ แต่เธอก็ยังทำให้ผมเริ่มจะบ้าเธอขึ้นมาซะละ และก็ตัวจริงของเธอน่ารักมากๆครับ
 
ยืนยันว่าไม่ต้องใช้Photoshopเธอก็สวยอยุ่แล้ว เพราะจากที่ผมเข้าไปตามอ่านบล๊อกเธอมีคนบอกว่าเธอ
 
ใช้Photoshopทำให้ตัวเองดูดี ผมกล้ายืนยันเลยว่าไม่ใช่แน่นอน เพราะจากที่ผมเจอตัวจริงของเธอเองกับตา
 
และรูปที่ผมถ่ายมาเองกับมือ รวมทั้งรูปที่ลงในบล๊อกนี้ผมก็ไม่ได้ใช้Photoshopเหมือนกัน หน้าเธอใสแบบ
 
ธรรมชาติมากๆ ลองดูรูปที่ผมถ่ายแล้วตัดสินกันดูเอง
 
 
และผมคิดว่าจากวันนี้ผมก็คงจะเป็นแฟนคลับเธอไปซะละ อิอิ
 
ของแถม คิปิ ในลุคสาวเหนือ

 
 
 
ใครอยากได้รูปทั้งหมดตามไปเอาที่เฟสบุคละกันเน้อ
 

 
ไปละคร้าบ กลับมาปัดฝุ่นบลอก
 

Happy Christmas 2010

posted on 27 Dec 2010 00:32 by genocide01
.
.
ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้วววววววว
 
ในช่วงคริสมาสแบบนี้ผมไม่ได้ไปไหนเลยครับเพราะว่า สอบทั้งอาทิตย์วิชาล่าสุดที่สอบไปก็พึ่งจะ
 
เสร็จตอน3ทุ่มนี่เอง วิชาComputer Programming อาจารย์ออกข้อสอบยากได้โลห์จริงๆ
 
ถือซะว่าการสอบเสร็จเป็นของขวัญปีใหม่ของผมละกัน
 
 
ข่าวดีอีกอย่าง ตอนนี้PSP FW6.20 เล่นผ่านเมมได้แล้วววววว กดไลค์ๆๆ
 
ช่วงนี้ผมก้ไม่ได้ไปไหนเท่าไหร่ครับ นั่งเล่นมอนฮันอยู่บ้าน กับ ที่ทำงานอย่างเดียวเลย HR6แล้วว
 
 
 
ยังไงก็ขอให้ทุกคนสมปรารถนาในวันคริสมาสนะครับ ขอให้ได้ของขวัญที่ต้องการ
 
 
 
ส่วนตัวผมขอไปนอนก่อนละง่วงสุดๆ สอบจนเบลอไปละ (ก่อนสอบ1ชั่วโมงผมยังเล่นมอนฮันอยุ่เลย)
 
 
 
 
ขอให้มีความสุขกันทุกๆคนนะครับ